Thursday, January 7, 2016

Sektor süləklərinin arxa üzü

Sensasiya doğurmaq həvəsini bir əksər müğənnilərdə, bir də sektor süləklərində gördümdə, qardaş. Müğənniləri boşlayaq getsin, həmin bu sektor süləklərindən danışaq. Diqqət edin, yazı yazanda, fikir bildirəndə çalışırlar elə söz desinlər ki, nəzərləri özlərinə çəksinlər. Yəni dediklərinin düzgün olub olmaması onlar üçün önəm daşımır, təki diqqət cəlb eləsinlər, neqativ istiqamətdə olsa belə. Bu yöndə onların ümdə mövzularından biri də bəkarət məsələsidi. Məlumdu ki, cəmiyyət buna həssas yanaşır. Sektor süləkləri də məhz bu həssas mövzu üzərindən insanları qıcıqlandırıb diqqət cəlb eləməyə çalışırlar. En cəfəng iddiaları səsləndirirlər. O dərəcədə hissə qapılırlar ki, bakirəliyin inkişafı örtən pərdə olduğunu sayıqlayırlar. Fəqət bakirəliklə intellektuallıq arasındakı əlaqəyə dair heç nə göstərə bilmirlər ki, bu da onların bəyanatlarının sərsəmliyinə dəlalət edir.

Gəlin onlar haqda xırda təhlil aparaq. Az qala hamısı psixoloji diskomfort yaşayan gənclərdi. Güman ki, hər birinin insanlarla münasibətdə xatirlərinə gətirmək istəmədikləri nələrisə olub. Düzünə qalsa, hər bir adamın keçmişində cəmiyyətlə çəp gəldiyi an var. Lakin xaraktercə möhkəm insanlar zamanla buna etinadsız yanaşıb gələcəyə köklənir və həmin neqativ halların böyüyüb daim onu güdən kölgəyə çevrilməsinə imkan vermir. Zəiflərin isə bütün fikirləri neqativə cəmlənir, həmin o pis an illər keçsə də xatirələrində onları təqib edir, qərarlarını təyin edir. Zəif fərdlərdəki bu halı küçə itlərinin, pişiklərinin insanlardan qorxması ilə müqayisə edə bilərik. Həmin heyvanların insanlardan hürkməsi, əslində, bir insanla bağlı yaddaşlarında qalan mənfi hadisəyə görədir. Qavrama qabiliyyəti ibtidai olan heyvan üçün bütün insanlar həmin o bir insanla assosiasiya yaradır. Amma insanın, özü də yetkin yaşda olan insanın dərrakəsinin heyvandakı kimi primitiv şəkildə işləməsi onun fərd olaraq natamamlığının göstəricisidir.

Bununla belə həmin gənclər potensiallarını nəzərə almadan özlərinə dəyər biçir. Özlərinə biçdikləri dəyər əldə etdikləri cüzi məlumatdan qaynaqlanan özünəvurğunluğa əsasəndir. Belə ki, hətta ən adi informasiya onlarda zehni çevrilişə səbəb olur ki, bu da daha əvvəl olduqları intellektual boşluqdan qaynaqlanır. Özlərində baş verən zehni çevriliş elə təsir yaradır ki, sanki onların yeni öyrəndiklərini hələ heç kim bilmir. Həmin fərdlərdəki bu psixoloji effekti görkəmli elm adamlarının bəşər üçün qaranlıq qalan nəyisə kəşf edərkən keçirdikləri hisslə müqayisə etmək olar.

Bilikləri az, mühakimə bacarıqları zəif olduğu üçün yeni məlumatlandıqları sahələrin miqyasını müəyyən edə bilmirlər. Hisslərin tələbi ilə ağıl həmin sahələrin miqyasını əldə olunan cüzi biliklərin qədəri ilə təyin etməklə müəyyənsizliyi doldurmağa çalışır. Beləcə şüur sahəyə tam bələdmiş kimi imitasiya edir. Fərd imitasiyaya aldanır. Xəyalında özünün mükəmməl kimliyini yaradıb ona inanır və beləcə ətrafdakılardan özünə qarşı diqqət gözləyir. Lakin ətrafdakılar nəinki ona diqqət yetirmir, hətta tənqidi yanaşır. Tənqid onların həssas yeridir. Məhz tutarlı tənqid zamanı necə biliksiz olduqlarını daxilən duyurlar. Hər bir tənqid onları gerçək kimlikləri ilə üzləşməyə doğru sürükləyir. Anlayırlar ki, özlərinə dəyər biçməyə tələsiblər. Amma hissləri ağıllarından güclü olduğu üçün dərhal müdaxilə edib mükəmməllikləri haqda onlarda yaranan təsəvvürlərin dağılmasına mane olur. Di gəl ki, həqiqət toxumu qəlbə düşüb artıq, vaxt keçdikcə o, cücərir, boy atır, ruhlarını bürüyür. Eslində bu, onlar üçün faydalıdır, əsl potensiallarını görsələr, onu inkişaf etdirə bilərlər. Lakin xəyali kimliklərinə bağlıdılar, onun ətəyindən möhkəm yapışıblar. Xəyali kimlik isə günü gündən gerçək kimliklə mübarizədə daha çox uduzur. Bütün bu mənəvi təlatüm stress ilə müşayət olunur. Stress isə aqressiyanı artırır.

Barələrində danışdığımız gənclərin psixi vəziyyətlərinə dair yürütdüyümüz ehtimaldan məlum olur ki, həmin gənclər mənən yaralıdılar. Yaralarının qisasını hamıdan almağa çalışırlar. Hər kəs onların şüur altına günahkar kimi nüfuz edir. Təhtəlşüur isə insanlar haqda qəbul elədiyi bu informasiyaya uyğun olaraq fərdin əməllərinə yön verir. Bu səbəbdəndir ki, həmin gənclər insanların hissləri ilə oynamağa meyllənir. Motiv məhz qisasdır. Bəkarətin əhəmiyyətsizliyinə dair fikirlərindən dinə yönəlmiş tənələrəcən əməllərinin alt qatından qisas süzülür.

Daxili mətnləri bu şəkildədir: «Siz mənim üçün müqəddəs olan (və sizin üçün də müqəddəs olmalı) məni heç hesab elədinizsə, mən də sizin ali qəbul etdiklərinizi sındıracam»

Onların seksual inqilab tematikalı mövzularının paralel tərəfi isə seksual doyumsuzluqdur. Prinsip çox bəsit işləyir: nə qədər çox qız seksual baxımdan sərbəstləşsə, çeşid bir o qədər bol olar, seçim çoxalar. Bu mövqelərinin lokomotivi olan həmin bu gerçəyi inkar etmək üçün nə qədər manipulyasiya edirlər etsinlər, qəti aldanmayın. İnkar etmələri təbiidir. Çünki belə bir gerçəklə ov edə bilməzlər. Ovda isə başlıca silah məhz hiylədir. Şikarı yaxalamaq üçün həqiqi məqsədlərini yalançı lozunqlarla bir növ kamuflyaj edirlər.

Asiman Ağayev

No comments :

Post a Comment